6 Mart 2010 Cumartesi

İsyan


Merhaba yeni doğan güne, merhaba yeni doğan güneşe.
Ne güzelsiniz birlikte; ahenkli, uyumlu ve aheste...

Yaşamaktan bahsediyorum evet, hayatı alabildiğine yaşamaktan
Mutluca, umutluca ve güzel yaşamaya
Birlikte, aynı fikirlerle ve aynı güzelliklerle...

Sessizce ağlamak istiyorum.
Nedenini belli etmeden, sonra unutarak dert etmeden ve Neden!...
Neden acaba bu kadar mutluluğu haketmiyorum
Neden hergün bu fani dünyaya isyan ediyorum
Gerçekten yaşamaya çalışıyorum, fakat kalbimi uçurumlar çarpıyor
Yeniden aynı metabolizma resimlendikçe düşümde,
İsyan ağır basıyor kalbimin derinliklerinde...
Bunları haketmiyorum diyorum. Cevap gelmiyor
Neden diyorum, yine cevap gelmiyor;
Deliriyorum...
Babamdan mı anamdan mı bilemiyorum.
Kahroluyorum, ölüyorum, bitiyorum, yok oluyorum...
Artık yeni doğan güneşe ne merhaba diyorum ne bişe.
Kendi kafana göre takıl,
Madem ki zararsın benim için,
Zararlısın ozaman benim için,

Kahrolsun benim için sevmediklerim ve kahrolsun benim için yapamadıklarım ve olamadıklarım...

Yorumsuz Yorumcu
06.03.2010

5 Mart 2010 Cuma

Ya Boşverme Ya Koyver

Sessiz sedasız yazılmaya karar verilmiş birkaç satır cümle
Hayalde beklenen ilhamlar
Ve gerçekleşmesi beklenen beyin travması


Herşey böyle başladı, beyin ufkumda
Gözler ufku aradı sürekli
Ama aradığını bulamadı, birden silkindi
Nedense vazgeçti birden,"boşver" dedi.
Ama gözleri boşver dememişti...
Sürekli ufuktaydı gözleri
Bedeni vazgeçmişti fakat ruhu vazgeçmemişti
Gözlerinde akan birkaç damla yaş onu iyice eritmişti
Eğildi, eğildi, eğildi.
Nedense boşverdi "koyver" dedi
Bu sefer iyi koyvermişti
Ve vazgeçmişti umut ufkundan...



Ertesi sabah çöpçüler mahalleyi temizlerken ağaçta asılı bir adam gördüler.
Kendini asmış, intihar etmişti. Boynunda asılı bir kağıt vardı. Kağıtta şunlar
yazılıydı. " Ya Boşverme Ya Koyver "

Yorumsuz Yorumcu
05.03.2010